Jestem politologiem, a moje studia w USA obejmowały także ekonomię. W latach 2006-2010 poświęciłem się samorządowi terytorialnemu. Za główne zadanie Sejmiku uważam inwestycje w regionalną infrastrukturę. Rozumiem, że przede wszystkim samorząd województwa może rozwiązać największy problem Centralnego Mazowsza – problem komunikacji. Widzę również inne wielkie regionalne wyzwania, w tym ochronę zdrowia, ochronę środowiska i walkę z chaosem przestrzennym. Gdy w 2006 roku zostałem radnym województwa dzięki głosom 28515 wyborców – wówczas było to zaufanie najwyższe w historii wyborów samorządowych na Centralnym Mazowszu – zająłem się sprawami funduszy Unii Europejskiej na rozwój regionu. W Sejmiku przewodniczyłem Komisji Strategii Rozwoju Regionalnego i Zagospodarowania Przestrzennego i działałem w komisjach do spraw infrastruktury, gospodarki i pracy, oraz budżetu. Na mój wniosek powstała strategia, zgodnie z którą Mazowsze postawiło na rozwój kolei. W trakcie czteroletniej kadencji była krok po kroku realizowana. W grudniu 2010 roku zacząłem nowy etap działalności publicznej, gdy Prezydent RP wręczył mi akt powołania do ponadpartyjnego Zespołu Doradczo-Konsultacyjnego Strategicznego Przeglądu Bezpieczeństwa Narodowego. Obecnie kandyduję na senatora – z bezpartyjnego komitetu wyborczego Unia Prezydentów-Obywatele do Senatu – w jednomandatowym okręgu wyborczym nr 41, który obejmuje Powiaty Grodziski, Otwocki, Piaseczyński i Pruszkowski.

Grzegorz Kostrzewa-Zorbas, doktor politologii, urodził się w 1958 roku. Jest związany od zawsze z Centralnym Mazowszem. Jego dziadek Tadeusz Kostrzewa, Piłsudczyk, był za czasów II Rzeczypospolitej sołtysem historycznej wsi Kaski blisko Niepokalanowa, w gminie Baranów w Powiecie Grodziskim. Brat dziadka podporucznik Stanisław Kostrzewa, instruktor rolny, zginął wśród ofiar zbrodni katyńskiej w Charkowie.

Jako dwudziestolatek, Grzegorz Kostrzewa-Zorbas działał w opozycji demokratycznej, następnie w Solidarności. Podczas stanu wojennego organizował podziemne wydawnictwa i pisał teksty zamieszczane w polskiej prasie na Zachodzie. Był więziony za udział w strajku w Ursusie w 1988 roku. Ma świadectwo pokrzywdzonego przez organy bezpieczeństwa PRL.

Po 1989 roku objął stanowiska dyrektorskie w Ministerstwie Spraw Zagranicznych i Ministerstwie Obrony Narodowej. Był głównym negocjatorem wycofania wojsk sowieckich z Polski. Ukończył Uniwersytet Georgetown w Waszyngtonie – najstarszą uczelnię katolicką Stanów Zjednoczonych. Doktoryzował się u Zbigniewa Brzezińskiego na Uniwersytecie Johns Hopkins, zaliczanym do 20 najlepszych uczelni świata. Pracuje w międzynarodowej Uczelni Vistula – Vistula University w Warszawie (dawniej Wyższa Szkoła Ekonomiczno-Informatyczna). W grudniu 2010 roku Prezydent RP Bronisław Komorowski wręczył mu akt powołania do ponadpartyjnego Zespołu Doradczo-Konsultacyjnego Strategicznego Przeglądu Bezpieczeństwa Narodowego.

W wyborach do Sejmiku Województwa Mazowieckiego na kadencję 2006-2010 otrzymał 28515 głosów – wówczas najwięcej w historii wyborów samorządowych w swoim okręgu wyborczym. Przewodniczył Komisji Strategii Rozwoju Regionalnego i Zagospodarowania Przestrzennego, nadzorującej fundusze Unii Europejskiej. Reprezentował Mazowsze na wielu forach europejskich, był członkiem zarządu europejskiego Stowarzyszenia Regionów do spraw Portów Lotniczych. Na jego wniosek Sejmik rozpoczął strategiczne inwestycje w modernizację i rozbudowę kolei, w tym WKD. W 2004 roku wstąpił do Platformy Obywatelskiej. Wcześniej nie należał do partii politycznych. Od 2011 roku znów nie należy.

Jest założycielem i prezesem Stowarzyszenia „Ład na Mazowszu” – forum współpracy społeczników i samorządowców kilkudziesięciu miejscowości i gmin wokółwarszawskich. Napisał książkę „Mazowsze 24” o ludziach, kulturze, historii, przyrodzie, gospodarce, infrastrukturze i planach dynamicznego, ale zrównoważonego rozwoju Centralnego Mazowsza. Regularnie komentuje sprawy Mazowsza i Polski w Europie i świecie dla mediów krajowych, regionalnych i lokalnych. Zainteresowania europejskie dzieli z żoną Wiesławą, która przez 10 lat zajmowała się sprawami kultury, edukacji i praw człowieka w polskim biurze Rady Europy.

Kandyduje na senatora – z bezpartyjnego komitetu wyborczego Unia Prezydentów-Obywatele do Senatu – w jednomandatowym okręgu wyborczym nr 41, który obejmuje Powiaty Grodziski, Otwocki, Piaseczyński i Pruszkowski. W okręgu tym mieszka z rodziną.